با لبانی خشک و دستهای خالی به انتظار نشسته ام و اکنون که عشق تو را در دل »»

دارم در این شبهای زودگذر و روزهای طولانی احساس می کنم که تمام دنیا بوی خوش

تو را می دهد خدایا چرا نمی توانم آنچه که در دل دارم بر زبان بیاورم زبان از

««...گفتن خوبیهای تو قاصر است و قلم توانایی نگارش را ندارد

با لبانی خشک و دستهای خالی به انتظار نشسته ام و آتش اشتیاقم را کسی

جلودار نیست اشتیاقی که حتی دست نخورده ترین وجودم را شلاق میزند

 عشق تو را چه عاشقانه در دل دارم بی هیچ رنگ و ریایی همچون دستهایی

 که موقع باریدن اولین قطره باران آن را در دست دارم و مواظب هستم

تا از دستش ندهم روزها طولانی ست و شبها آنقدر معطل می کنند

 که سپیده صدایش در می آید احساسی وصف نشدنی دارم تمام

دنیا را با هر آنچه دارد از عطر و بوی تو سرشار می بینم شادی را

با تو تمنا دارم و غم را برای پرستوهای شکسته بال می خواهم

 دستانم خالیست و دیدگانم خیس و بارانی ، همیشه زیر باران

 پشت پنجره خیس انتظار ماندم به انتظار دیدنت به انتظار

 بوییدنت به انتظار بوسیدنت ، خیس ماندم و نبودی تا برایم پنجره را بگشایی

 در این ثانیه های شکسته و ترک خورده تو را تمنا دارم شانه های

 امنت را می جویم و آغوش پر مهرت را گرمای آغوشت را هیچ جای دنیا حس نکردم

 مرا در بر گیر که بی تو می میرم که بی تو پوچ و خالی ام

 مرا در بر گیر که همچون ...............غروب می پاشم

آرزو می کنم مثل بهار باشی سبزو شاداب و با طراوت ای آسمانم.

دلت به پهنای آسمان آبی با صفا باشد و صادق.

به وسعت اقیانوسهای عالم لبریز از عشق یکتا پرستی باشد

 و مجنون او که آفرید هستی را به وسعت عشق.

آرزو می کنم همچو باران رحمت باشی و عطوفت،بر دلهای خسته و نا امید.

دلم برایت آرزو می کند که همیشه لبخند بر لبانت بنشیند و

 دوستانت افزون و دشمنانت سرشکسته گردند و خجل.

آرزو می کنم که دلت همواره آسمانی باشد و آرزوهایت همیشه سبز.

غصه هایت کم و شادیهایت روز افزون.

آرزو می کنم که اگر پاییز هم آمد ؛از برای تو باشد فصل ریختن غم و اندوهت نه غیر.

یا که زمستان که رسید از ره ؛خانه ی دلت گرم باشد از عشق یار.

باز هم بهارمی آید

از پس یک زمستان دگر.

باز هم آرزو می کنم برای تو،

تا که باشی همیشه سبز.

خب {{آسمان}} عزیز اینا آرزوهای {{شیرینت}} بود برای تو

حالا اگه دوست داشتی تو هم برای شیرینت ... آرزو کن

به آسمان نگاه میکنم چشمانم پر از اشک میشوند

 وجودم پر از اضطراب است می گویند: آسمان عاشق دریاست

یعنی تنها معشوقه آسمان است این دریای آبی،

آسمان هر روز دریا را می بیند هر روز به دریا سلام میدهد

 هر وقت دلش می گیرد اشکش را روی دل دریا می ریزد

 اما افسوس و هزاران افسوس که هیچ گاه نمی تواند به دریا برسد

 هیچ وصالی نیست و اگر قرار بود آسمان و دریا به هم برسند

 میلیاردها قلب می بایست قربانی در آغوش کشیدن این دو معشوق میشد

 یعنی دنیا زیر و رو میشد،پس چه رازی ست

 میان این عشق و نرسیدن

میان این عشق و وصال

آسمان

 هر گاه دلش می گیرد و دلتنگ می شود

 هر گاه دلش می شکند

 تا جار نزند و مشتی ستاره و سیاره روی زمین نپاشد

 تا طوفان به پا نکند آرام نمی گیرد

 این چه عشقی ست که معشوقه ات را هر روز ببینی

 اما نتوانی در آغوشش آرام گیری

  گفته اند که معشوقه واقعی دست نیافتنی ست 

 ا  و این  امید به وصال است که آدمی را هر روز سر پا نگه می دارد

تا دیگر این فاصله ها را احساس نکنی

از راه دور درد دلهای خود را به تو میگویم وتو را در آغوش محبتهای خود می فشارم

؟آری از همین راه دور نیز میتوان دست در دستانم بگذاری و با هم ...قدم بزنیم

به خواب عاشقی میروم تا این رویا برایم زنده شود

خاطره هایمان را همیشه در ذهنم مرور می کنم و هیچگاه نمیگذارم خاطره لحظه دیدارمان از ذهنم

دور شود این فاصله را با عشق و محبتم از بین می برم و کاری میکنم همیشه احساس کنی در کنار منی...و این است برایم یک خواب عاشقونه

خواب نگاه به چشمان هم

خواب با هم بودنمان

آری و این است یک فاصله ....عاشقونه...دوستت دارم ...دوستت دارم

لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم...

تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست...

تا بدانی نبودنت آزارم می دهد

...لمس کن نوشته هایی را که لمس ناشدنیست و عریان...

که از قلبم بر قلم و کاغذ می چکد...لمس کن گونه هایم را که خیس اشک است و پرشیار...

لمس کن لحظه هایم را...تویی که می دانی من چگونه عاشقت هستم...

لمس کن این با تو نبودن ها را

                                    لمس کن.....

                                                      از روزگار دلم گرفته

                                                     از این تکرار دلم گرفته

                                                            دلم  میخواد گریه کنم

                                                      بارون ببار دلم گرفته

                                                        دلم  میخواد گریه کنم

                                                          گریه کنم... گریه کنم

                                                     برای  گم کردن خویش

                                                 رها شدن  از کم و بیش

                                                        برای  در خود گم شدن 

                                                          جدا از این مردم شدن

                                                       بهانه گریه میخوام

                                                         بهانه فریاد زدن

                                                   بیا تو باش ای مهربان

                                                    بهانه گریۀ من

                                    از روزگار..............دلم گرفته

                                            از من دیگه هیچی نمو نده

                                            یه قصۀ صد باره خو نده

                                          امروز هوا هوای گریه است

                                           گونه هامو بارون پوشونده

                                               ابر غمم بارون نمیشه

                                          درد سکوت درمون نمیشه

                                            بخون برام از پشت شیشه

                                              درد سکوت درمون نمیشه

                                          دلم میخواد گریه کنم بارون ببار